UP"Podgorica",UP"Crnogorska pčela" Podgorica Crna Gora
Nakon Tuzi predavanje sam uradio u Kuci meda.Kuca meda je centar pcelarstva u Crnoj Gori i ona je projekat Vlade CG,Ministarstva poljoprivrede i ruralnog razvoja i SPOCG na cijem čelu je Miljanic Radule.Direktor Kuce meda je uvazeni Vladimir Radulovic.Oprema tj cijeli pogoni za preradu voska,invertiranje itd.je najsavremenija i mozemo samo reci RESPEKT.U Kuci meda su se sastala udruzenja pcelara,UP "Podgorica" predsednik Milan Bracanović,UP"Crnogorska pcela" predsednik Miloje Vujasevic,UP"Danilovgrad" predsednik Zdravko Radulović i sala je bila krcata.Za organizaciju i realizaciju se pobrinula teh. sekretar SPOCG Biljana Jovanović,a i ovo predavanje je finansirao SPOCG na celu sa gosp.Radule Miljanić.Posebno me obradovao dolazak mojih prijatelja i pcelara,predsednika udruzenja pcelara Grbalj opstina Kotor ,Božidara Bujković i Rajko Krsticevic.Upoznao sam mnogo velikih i znanih pcelara kojih u pomenutim udruzenjima ima na pretek.Smjestaj je bio u Hotelu "Crnogorska kuća" u Podgorici koji posjeduje vrhunski kvalitet hrane koji se servira u restoranu izradjenom od nafinijeg prirodnog kamena u kojem imate i tihu čitaonicu sa obilnom bibliotekom koja ima i najfiniju" literaturu" za najistanćanije čitaoce.Sve pohvale za pcelare Podgorice i Danilovgrada.
Nekoliko riječi o predsjedniku SPOCG gosp.Radule Miljaniću
Radule Miljanić, predsjednik Saveza pčelarskih organizacija Crne Gore, rođen je u Banjanima, kod Nikšića 1952. godine, u za to vrijeme imućnoj seoskoj porodici, koja se tradicionalno bavila i pčelarstvom sa 20 do 40 pčelinjih društava.
Poslije završene osnovne škole, Srednju tehničku školu sam 1971. godine završio u Nikšiću, a zatim odlazim na odsluženje vojnog roka koje je trajalo 18 mjeseci. 1974. godine zaposlio sam se u Kombinatu Aluminijuma (KAT) u Titigradu i vanredno upisao Ekonomski fakultet. Od 1987. do 1998. godine sam bio predsjednik Sindikata velikog Kombinata Aluminijuma.Od 1999. godine do 2019. godine kada sam pošao u penziju bio sam direktor D.o.o Rekra (banjska liječenja i rekreacija radnika) pri Savezu samostalnih sindikata Crne Gore.
Predsjednik Saveza pčelarskih organizacija Crne Gore sam od maja 2005. godine do danas. Kao dječak prvi pčelarski izazov imao sam 1963. godine, posle završenog četvrtog razreda. Pčelarska godina je bila rojevna. Iako bez skustva dobio sam zadatak da tog dana „čuvam“ pčele, pošto niko stariji u porodici nije bio u mogućnosti da obavlja taj posao. Toga dana oko 11 časova, jedno društvo se rojilo, a ja sam sa majicom kratkih rukava i u šorcu, bez zaštitne opreme (tada je nijesmo imali) uhvatio taj roj. Vema neugodno sam se osjećao kada su pčele padale po mojoj glavi, vratu i ostalom golom tijelu. Jedva sam izdržao taj čin i bio presrećan kada su pčele ušle u košnicu.
Istog dana se rojilo još jedno društvo, pa sam ozbiljno razmišljao da li da pokušam hvatanje i tog roja. Nerado sam uspješno obavio hvatanjei ovog roja uz napomenu da nije bilo ujeda ni u jednom slučaju, što je vjerovatno opredijelilo moje dalje bavljenje pčelarstvom. Uveče sam dobio ozbiljnu pohvalu od oca Blagoja. Od tada počinju moje pčelarske aktivnosti na porodičnom pčelinjaku. 1988. godine sam riješio da formiram i svoj lični pčelinjak i uživam u tom hobiju. Nastavio sam da pomažem održavanje pčelinjaka kodroditelja do kraja njihovog života. Godine 2005. uz nagovor dijela mojih prijatelja pčelara prihvatio sam kandidaturu i izabran za predsjednika Saveza pčelarskih organizacija Crne Gore. To je vrijeme kada je crnogorsko pčelarstvo bilo na niskom nivou po svim pčelarskim parametrima. Veliki broj neučlanjenih pčelara u Savezu, oskudan nivo znanja pčelara, neadekvatna pčelarska oprema, masovna stradanja pčelinjaka od bolesti (američka kuga, evropska trulež, nozemoza) varoa i ostali paratiti, korišćenje neadekvatnih sredstava zaštite, korićenje antibiotika itd. Napominjem da su tada klimatski uslovi davali nešto bolje uslove za uspješno pčelarenje. Bilo je to i vrijeme kada su ruralni djelovi države bili sa mnogo više stanovništva, a samim tim i stočni fond je bio značajno bogatiji, što je stvaralo mnogo optimalnije uslove za pčelarstvo. Te godine je naš Savez imao svega 430 članova, što se tiče imovine, nijesmo imali ništa osim broja telefona, čak ni sto ili stolicu. Za ovih dvadeset godina moga predsjedavanja, Savez pčelarskih organizacija Crne Gore i naši pčelari doživjeli su punu afirmaciju. Trenutno imamo između 2.300 -2.400 članova, od toga imamo preko 80 članova koji su organski proizvođači, a broj košnica koje oniposjeduju je oko 10.000. Po državnom popisu iz 2024 godine, Crna Gora je imala 114.000 društava kod pčelara koju su registrovani kao robni proizvođači. Crna Gora trenutno ima više pčelinjih zajednica, negošto ih je imala ikada u istoriji, sa trendom daljeg rasta.Naši pčelari su sada sa zavidnim nivoom znanja, što vidljivo daje pozitivne rezultate.Nešto najznačajnije što se desilo crnogorskim pčelarima za vrijeme mojih mandata je to što su naši pčelari dobili pčelarski objakat “Kuću meda“ , sa sadržajima koji pčelarima daje ozbiljne inpute za savremeno i uspješno pčelarstvo.
Naša kuća meda sadrži:
- Pogon za preradu voska, koji zadovoljava potrebe svih pčelara Crne Gore.
- Pogon za otkup i pakovanje meda
- Pogon za proizvodnju tijesta - pogača i enzimskog sirupa za prihranu pčela
- Prostorije za prodaju opreme i pčelarskih alata iskladište
- Kancelarije za potrebe SPOCG i savremeno opremljenu salu za sastanke.
Objekat Kuća meda izgradila nam je država na katastarskoj parceli koja je vlasništvo SPOCG 1/1
Oprema koju posjeduje SPOCG, a koristi jeKuća meda,vrijedna je oko 200.000 eura.
SPOCG je formirao D.o.o Kuća meda, koja uspješno obavlja i servisira potrebe naših pčelara. D.o.o Kuća meda vrši preradu voska, otkupljuje i pakujemed, proizvodi pogače i sirup za prihranu pčela, vrši prodaju opreme i pčelarskog alata, pomaže pčelarima u realizaciji Javnih poziva i značajnim dijelom edukuje naše pčelare. U kontinuitetu SPOCG ima uspješnu saradnju sa državnim institucijama koje prate pčelarstvo, posebno sa Ministarstvom poljoprivrede, šumarstva i vodoprivrede. Podsticajne mjere kreiramo zajedno sa MPŠV zavisno od naših potreba, a iste se realizuju kroz objavljivanje Javnih poziva, na koje imaju pravo svi pčelari koji su registrovani kao robni proizvođači.
Sadržaj podsticajnih mjera je sledeći :
- za organske ljekove imamo podsticaj od 70%,
- 8 eura po matici,
- 50% za kompletnu pčelarsku opremu i pčelarske alate,
- u cijenu prerade voska koja iznosi 1,1 euro za pčelare MPŠV učestvuje sa 0,50 centi po kilogramu
- za prikolice, platforme i kontejnere podsticajna mjera je do 50%.
Kroz posebne mjere MPŠV pomaže i mlade pčelare početnike. Od Ministarstva prosvjete smo dobili sertifikat da možemo organozovati školu pčelarstva i jednu generaciju smo već iškolovali. Troškove školovanja je snosilo MPŠV. Iz Evropskog projekta smo uradili Atlas medonosnog bilja Crne Gore i katastar pčelinjaka čija realizacija je pri kraju. Godišnje organizujemo studijska putovanja u zemljama iz okruženja i zemljama Evropske unije.
Prioriteti kojimau budućnosti moramo posvetiti posebnu pažnju:
- Naučno istraživački rad za oblast pčelarstva
- Veća angažovanost Uprave za bezbijednost hrane u borbi protiv falsifikata i prevara
- Zaštita geografskog porijekla meda
- Formiranje odgajivačkog centra za matice iznačajnija kontrola kvaliteta matica koje trenutno proizvode naši odgajivači.
Kao pčelar od 2019. godine bavim se organskim pčelarstvom, posjedujem od 80- 100 košnica.
Na sve ovo što je iznio kolega Radule, mogu samo reći veliki respekt i hvala i u moje ime na trudu i zalaganju za pčelare i pčele. Mnogo zdravlja i da ostvarite sve zacrtane projekte.